CCHR houdt toezicht op de geestelijke gezondheidszorg en is een organisatie zonder winstoogmerk. Het zorgde al voor ruim 150 wetten die mensen beschermt tegen misstanden en dwangpraktijken. CCHR zet zich al geruime tijd in om onvervreemdbare fundamentele mensenrechten weer terug te geven aan patiënten in de geestelijke gezondheidszorg. Onder deze rechten vallen onder andere het recht op informed consent, om volledig te worden geïnformeerd over de geldigheid van psychiatrische diagnoses, het risico dat psychiatrische behandeling mogelijk met zich meebrengt, het recht op alle beschikbare medische alternatieven en het recht om elke behandeling te mogen weigeren als die als schadelijk wordt gezien.
CCHR werd in 1969 opgericht door de Scientology Kerk en hoogleraar in de psychiatrie Thomas Szasz, in een tijd waarin patiënten in psychiatrische inrichtingen werden opgeborgen en waarbij hen al hun grondwettelijke rechten en universele mensenrechten werden ontnomen.
CCHR opereert uitsluitend als toezichthouder op de geestelijke gezondheidszorg. Zij werkt samen met medische deskundigen, waaronder artsen, wetenschappers, ziekenverzorgers en een aantal psychiaters dat in opstand komt tegen de biologische tak van de psychiatrie die werkt op basis van het biologische/medicijnen model dat medicatie voorschrijft voor het behandelen van “ziekten”, het model dat continu door de psychiatrische/farmaceutische industrie wordt gepromoot om pillen te verkopen. CCHR is niet-politiek en niet-religieus van aard en heeft geen winstoogmerk. Als organisatie is zij volledig toegewijd aan het uitbannen van misstanden in de geestelijke gezondheidszorg en zij ziet toe op het beschermen van patiënten en consumenten. De raad van adviseurs van CCHR, commissarissen genaamd, bestaat uit onder andere artsen, wetenschappers, psychologen, advocaten, wetgevers, leraren, zakenlieden, artiesten en vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties.
CCHR – Toezichthouder op het gebied van psychiatrie, die psychiatrische misstanden op het gebied van mensenrechten onderzoekt en aan het licht brengt. |
|
Wij geloven (weten) dat het psychiatrisch mediceren van miljoenen kinderen een misdaad is. Mensen worden misleid door degenen die winst maken op de levens van patiënten en op de levens van kinderen. Psychiatrische drugs veroorzaken geboorte afwijkingen, verergeren verdriet(depressie), manie, psychose, geweld, zelfmoord en dood. We geloven dat (psychiatrische) gedwongen opname of collocatie elk mensen recht schendt door het gevangen houden van mensen zonder recht op een eerlijk proces, zonder burgerrechten (basisch mensenrechten). Ook in België! In landen rond de wereld worden mensen gevangen gezet, gedrogeerd, gemarteld in psychiatrische instellingen voor hun religieuse of politieke opvattingen. We geloven dat geen enkel individu mag ontnomen worden van zijn of haar leven, vrijheid, rechten onder het mom van geestes gezondheid of ziekte of eender welke drogreden. Deze rechten houden in:
|
|
Mensen vragen zich regelmatig af of CCHR van mening is dat iemand onder geen beding psychiatrische medicatie zou moeten krijgen, maar deze website gaat niet over opinies. Ze is gericht op het verstrekken van de informatie dat de psychiatrische/farmaceutische industrie, waarin jaarlijks miljarden euro”s omgaan, niet wil dat het publiek kennis van zaken krijgt. Daarom is het volgende eigenlijk het enige dat echt van belang is: mensen hebben het recht om over alle informatie te beschikken omtrent (a) de bekende risico’s die de medicatie of behandeling met zich meebrengt, uit onpartijdige medische rapporten, (b) de medische juistheid van de diagnoses waarvoor medicatie wordt voorgeschreven, (c) alternatieve behandelingsmethoden zonder medicatie, (d) het kunnen weigeren van een behandeling die zij schadelijk achten.
CCHR zet zich al meer dan 40 jaar in voor volledig informed consent (toestemmingsverklaring) binnen de geestelijke gezondheidszorg en het recht op alle beschikbare informatie omtrent psychiatrische diagnoses en behandelingen en niet slechts de informatie die wordt verstrekt door partijen die er belang bij hebben het algemene publiek ontwetend te houden.
Met dit in gedachten voorzien we u van video’s, blogs, nieuws, medische experts en informatie die erop is gericht om u met feiten te wapenen.
Omdat we een non-profit organisatie zijn, zijn het donaties die ons in staat stellen om door te gaan met onze informatiecampagnes.
Resultaten
CCHR is al ruim 40 jaar bezig om de psychiatrie voor het gerecht te brengen.
The Citizens Commision Commission on Human Rights vecht al sinds 1969 voor hervormingen in de geestelijke gezondheidszorg. De Speciale Rapporteur van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties erkende dat CCHR verantwoordelijk is voor “vele grote hervormingen” die mensen beschermen tegen psychiatrisch misbruik. Daarnaast heeft CCHR duizenden individuele gevallen gedocumenteerd die laten zien dat psychiatrische medicijnen en de vaak wrede psychiatrische praktijken krankzinnigheid en geweld tot gevolg hebben.
De afgelopen 40 jaar heeft het werk van CCHR de levens van miljoenen mensen gered en het nodeloos lijden van nog eens miljoenen voorkomen. Dankzij het werk van CCHR hebben vele landen nu verplicht gesteld dat er informed consent (toestemmingsverklaring op basis van complete informatieverstrekking) nodig is voor een psychiatrische behandeling en het recht op rechtsbijstand, hulp en compensatie voor patiënten. In sommige landen is het gebruik van neurochirurgie en elektroshocks op kinderen verboden.
CCHR heeft vestigingen in 24 landen en haar leden zijn actief over de hele wereld en organiseren demonstraties, openbare hoorzittingen, tentoonstellingen en andere activiteiten om aandacht te vragen voor ongeremde criminele wanpraktijken binnen de psychiatrie.
Hier volgt een korte samenvatting van de vele resultaten van CCHR:
Wettelijk erkende rechten en informed consent
- In het begin van 1970 leidde een onderzoek van CCHR naar patiëntenmishandeling tot een parlementaire enquête naar de werkwijze van psychiatrische faciliteiten in Californië , Illinois, Hawaï, Michigan, en Missouri. Dit onderzoek resulteerde in het ontslag van de medewerkers en de psychiaters die werkzaam waren bij deze instellingen. Er kwamen strafrechtelijke onderzoeken, grote psychiatrische instellingen werden gesloten en er werden hervormingen doorgevoerd om de rechten van de patiënten zeker te stellen.
- In 1976 werd dankzij CCHR in Californië de eerste wet aangenomen die patiënten beschermde tegen gedwongen elektroshock en psychochirurgie en voorzag in informed consent en het gebruik ervan op kinderen onder de 12 jaar werd verboden. Deze wet werd een voorbeeldwet en werd overgenomen door wetgevers door heel de Verenigde Staten en in andere landen. Psychiaters in Texas moeten nu autopsierapporten overleggen van patiënten die binnen veertien dagen komen te overlijden nadat ze ECT hebben ondergaan.
- In Piedmonte in Italië, de geboorteplek van ECT, reageerde het parlement op de informatie van CCHR door unaniem te stemmen tegen het toepassen van ECT op kinderen, ouderen en zwangere vrouwen.
- In 1990 hielp CCHR de weerzinwekkende waarheid boven water te krijgen dat elk jaar alleen al in de Verenigde Staten tot 150 mensen overlijden door dwangmaatregelen. In 10 % van die gevallen betreft het kinderen, waarvan sommigen pas zes jaar oud zijn. In 1999 werden federale wetten aangenomen die het gebruik van fysieke en chemische (krachtige bewustzijnsveranderende drugs) dwangmiddelen om patiënten te bedwingen of te straffen, verboden. Er werd een “nationaal meldingssyteem” opgezet en verpleeginrichtingen werden gedwongen zich aan die regels te houden op straffe van budgetvermindering.
- In de jaren “80 en begin jaren “90 bracht CCHR de psychiatrische praktijk Deep Sleep Treatment (DST, Diepe Slaap Therapie) aan het licht in het Chelmsford Psychiatrisch Hospitaal in Sydney, Australië. De ” behandeling” bestond eruit de patiënten voor drie weken bewusteloos te houden met een cocktail van psychiatrische medicijnen. Gedurende deze periode ontving de patiënt dagelijks elektroshocks, zonder dat zij daarmee hadden ingestemd. 48 mensen kwamen hierdoor om het leven. CCHR zag erop toe dat hier een eind aan werd gemaakt door de wet op de geestelijke gezondheid toegepast te krijgen en tegenwoordig is het wettelijk verboden dat psychiaters deze praktijken op patiënten ten uitvoer brengen. CCHR realiseerde een parlementair onderzoek naar DST en naar de stand van zaken binnen de geestelijke gezondheidszorg, wat resulteerde in belangrijke hervormingen.
Het beschermen van de rechten van kinderen
- Samen met journalisten hielp CCHR bij een onderzoek naar het verband tussen schietpartijen op scholen en het gebruik van psychiatrische medicijnen, waarvan bekend is dat ze geweld, zelfmoord en manie veroorzaken. Dit leidde tot onderzoek van de overheid en nieuws in de nationale media over het verband tussen zinloos geweld en psychiatrische medicijnen.
- CCHR documenteerde ook talloze gevallen waarin ouders werden gedwongen om hun kinderen psychiatrische medicatie te geven als voorwaarde om scholing te krijgen. Hieronder vielen ook gevallen waarin ouders medische verwaarlozing ten laste werd gelegd omdat ze weigerden om hun kind psychiatrische medicatie te geven (waarvan bekend was dat ze tot zelfmoord en gewelddadigheid kon leiden). Door samenwerking met ouders, artsen en verschillende mensenrechtengroepen lukte het om deze situatie nationaal aan het licht te brengen via de media. De zaak werd voor het Amerikaanse gerechtshof gebracht en resulteerde in 2004 in een wet die het verbood om ouders te dwingen om hun kind psychiatrische medicatie te laten nemen.
- Het comité voor de rechten van het kind van de Verenigde Naties (UNCRC), uitte, na rapportage door CCHR, haar bezorgdheid dat ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) en ADD (Attention Deficit Disorder) in de door CCHR gerapporteerde landen “verkeerd worden gediagnosticeerd en er daarom te veel psychostimulerende middelen worden voorgeschreven, ondanks toenemend bewijs van de schadelijke bijwerkingen”. Het comité kwam met de aanbeveling: “Zo veel mogelijk andere manieren gebruiken om deze gedragsstoornissen te behandelen.”
- In 1991 werden er, grotendeels door de inspanningen van CCHR, openbare hoorzittingen gehouden door de FDA (de Amerikaanse variant van de keuringsdienst van waren). Het betrof hier het antidepressivum Prozac en er werden door tientallen mensen getuigenissen afgelegd dat deze medicatie mensen die nooit in hun leven psychotisch waren geweest tot moord en zelfmoord had gedreven. Er werd toen echter geen actie ondernomen door de FDA om de Amerikaanse bevolking te beschermen, omdat de leden van de raad die hierover moesten stemmen, gevestigde belangen vertegenwoordigden. Uiteindelijk had CCHR er bijna 13 jaar voor nodig om haar campagne te laten slagen. De FDA (die inmiddels onder druk stond van het Amerikaanse Congres), liet uiteindelijk de sterkste waarschuwing uitgaan, namelijk: dat antidepressiva verantwoordelijk kunnen zijn voor zelfmoordgedachten en het plegen van zelfmoord bij kinderen van 18 jaar en jonger. Later werd dit verhoogd naar 24 jaar.
- In 2007 wist CCHR, in samenwerking met andere klokkenluiders, ouders en consumentenorganisaties, het voor elkaar te krijgen dat de FDA farmaceutische bedrijven dwong om de bewoordingen van hun advertenties zo op te stellen dat patiënten geadviseerd werd om alle ongewenste bijwerkingen van psychiatrische medicatie direct aan de FDA te melden.Nadat de eerste aangepaste advertenties werden uitgezonden, steeg het aantal klachten van ongewenste bijwerkingen met 33 %.
Mensenrechten Veiliggesteld
- CCHR bracht door middel van foto’s geheime “slavenkampen” van Zuid-Afrika aan het licht. Tussen 1970 en 1980 werden hier tienduizenden Zuid-Afrikanen tegen hun wil opgesloten. Men deed dit in afgelegen mijnwerkerskampen, waar de gevangenen gedrogeerd werden en zonder verdoving, aan pijnlijke elektroshocks werden onderworpen. Het apartheidsregime reageerde hierop door het fotograferen van psychiatrische instituten alsmede het verspreiden van dergelijke foto’sstrafbaar te stellen. Hierna organiseerde CCHR een onderzoek van de Wereld Gezondheid Organisatie, dat de beschuldigingen bevestigde. Toen de apartheid was afgelopen, overhandigde CCHR mondelinge en schriftelijke verklaringen over deze wanpraktijken aan de Zuid-Afrikaanse Waarheids– en Verzoeningscommissie waardoor een overheidsonderzoek ingesteld werd naar psychiatrisch racisme. De overheid draaide het verbod op het rapporteren van psychiatrische misstanden terug.
- De Duitse afdeling van CCHR voerde een grootschalig onderzoek uit, waarbij uiteindelijk werd vastgesteld dat de vooraanstaande psychiaters in Duitsland zowel de “wetenschappelijke” rechtvaardigingen verschaften als de drijvende kracht waren achter Hitler en de Naziregering, om “onwaardig leven” te vernietigen. Euthanasie werd voor het eerst getest in psychiatrische inrichtingen voordat het gebruikt zou worden in de concentratiekampen.Veel Nazi-psychiaters wisten tijdens de processen van Neurenberg hun straf te ontlopen en bleven na de oorlog gewoon psychiatrie praktiseren. CCHR publiceerde in 1995 het boek: Psychiatrists: The Men Behind Hitler (Psychiaters: de Mannen achter Hitler). Vier jaar later gaf de Duitse Psychiatrische Associatie een rapport uit dat bevestigde dat psychiaters “De hoofdverantwoordelijken waren voor de verschillende euthanasie-organisaties. Zij gaven richting aan de verschillende euthanasiecampagnes.” Zij “zagen toe op- en regelden het selecteren van mensen die gedood moesten worden”.
- CCHR onderzocht diepgaand de ware toedracht voor de etnische zuivering in Bosnië en Kosovo en rapporteerde haar bevindingen aan het Tribunaal voor Oorlogsmisdaden van de Verenigde Naties in Den Haag en aan de Raad van Europa. Er werd ontdekt dat het psychiatrisch gedachtegoed over raciale hygiëne en eugenetica de ware achtergrond was voor het conflict. Het betrof hier in het bijzonder het werk van Jovan Rašković, de oprichter van de sociaal-democratische partij en Radovan Karadžić, leider tijdens de oorlog – beiden psychiater. In 1990 publiceerde de Raad van Europa een resolutie die erkende dat psychiaters de architecten van de etnische zuiveringen waren en ze gaf ook het advies aan de leden van de raad “om het bewijs dat door de Franse afdeling van Citizens Commission on Human Rights was verzameld en gepubliceerd, te bestuderen”.Toen Karadžić in 2008 gevangen werd genomen, verschenen er vele artikelen over de etnische zuivering waar Karadžić aanzet toe had gegeven en waarvan de ideeën afkomstig waren uit zijn psychiatrische achtergrond.
- Samen met overheidsfunctionarissen en leden van het Italiaanse parlement onderzocht de Italiaanse afdeling van CCHR, geleid door dokter Roberto Cestari, concentratiekampachtige toestanden in de psychiatrische inrichtingen. De werknemers hadden de overheidssubsidies in eigen zak gestoken terwijl de patiënten naakt en uitgehongerd rondliepen. Op grond van het bewijs reageerde de overheid met een resolutie die de sluiting eiste van alle 90 inrichtingen. De mishandelde en verwaarloosde patiënten werden naar nette woongelegenheden verplaatst en velen van hen leerden pas na 30 jaar voor het eerst lezen en schrijven en voor zichzelf te zorgen. CCHR kreeg van een burgemeester een medaille uitgereikt voor haar strijd voor mensenrechten.
Het onthullen van Criminele Psychiatrische Behandelingen
CCHR heeft campagne gevoerd voor een compromisloze uitvoering van de wet ten aanzien van therapeuten in de geestelijke gezondheidszorg die hun patiënten verkrachten of seksueel misbruiken en die zich verschuilen achter hun rol als therapeut om hun misdaden te rechtvaardigen. Om patiënten te beschermen tegen seksueel misbruik en fraude, zijn de volgende hervormingen doorgevoerd:
- Minstens 25 wetten die zich richten tegen het groeiende aantal seksuele misdrijven door psychiaters en psychologen zijn in het strafrecht opgenomen in de Verenigde Staten, Australië (Victoria), Duitsland, Zweden en Israël. De wetten bestempelen seksuele relaties tussen therapeut en patiënt als aanranding of verkrachting. Honderden psychiaters en psychologen zijn veroordeeld en kregen gevangenisstraf.
- Onderzoek van CCHR leidde tot een onderzoek waarbij de FBI een grote keten van psychiatrische ziekenhuizen onderzocht op verdenking van fraude en misbruik van patiënten. De hospitaalketen betaalde voordat zij haar deuren sloot ruim 1 miljard dollar aan strafrechtelijke en civiele boetes. Daarna werden er wetten aangenomen die het verboden om “premiejagers” te gebruiken en mensen op te sporen die goed verzekerd waren en die mensen vervolgens tegen hun wil in psychiatrische inrichtingen op te sluiten om hun verzekering uit te melken.
- Dit leidde tot een onderzoek dat dergelijke praktijken bij andere grote psychiatrische ziekenhuizen aan het licht bracht.In 2003 liep er een onderzoek van de Amerikaanse overheid tegen 80 % van alle Amerikaanse psychiatrische privé-klinieken. De strafrechtelijke en civiele boetes bedroegen ruim $ 2 miljard.
Boodschap van de President van CCHR
Presidente van CCHR
De meeste mensen hebben vandaag de dag moeite om de destructieve impact die de psychiatrie heeft op samenlevingen over de gehele wereld, te begrijpen.Velen leren de les pas als een psychiater een deel van hun leven heeft verwoest.
Die verwoesting kan ontstaan als gevolg van de dood van een kind, dat langdurig een stimulerend middel heeft gebruikt, dat werd voorgeschreven voor een verzonnen psychiatrische stoornis genaamd Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). Het kan het verlies van een geliefde zijn, die werd neergeschoten door een tiener, die een geweld veroorzakend psychiatrisch middel voorgeschreven heeft gekregen en/of lessen heeft gevolgd in omgaan met de dood of boosheid (zoals het geval was bij het bloedbad op de Columbine school in 1999, in de VS). Misschien is het de dood van een bejaarde moeder of vader als gevolg van elektroshockbehandeling of een antipsychotisch middel dat ze in het bejaardentehuis voorgeschreven heeft gekregen. Het kan een kind zijn dat al vroeg op school als mentaal ziek wordt bestempeld, een verslavend bewustzijnsveranderend middel krijgt voorgeschreven dat krachtiger is dan cocaïne, dat later zwaar verslaafd raakt aan straatdrugs omdat het ‘t verschil niet wist tussen straatdrugs en datgene wat hem voorgeschreven werd.
Bij CCHR werken we er voortdurend aan om u voor te lichten over psychiatrie, door informatie te verschaffen waarvan psychiaters liever niet hebben dat u die heeft. In 2008 bijvoorbeeld, erkende Dr. Nada Stotland, Voorzitter van de American Psychiatric Association, dat CCHR “onze wetgevers, onze Food and Drug Administration, onze scholen en onze media beïnvloedt als de drijvende kracht achter de ‘ongerechtvaardigde waarschuwingen’”, voor mogelijk dodelijke gevolgen van psychiatrische medicatie.Merk op dat naar de mening van Dr. Stotland het waarschuwen van kinderen en jongeren dat ze suïcidaal kunnen worden als ze antidepressiva nemen “ongegrond” is – een feit dat medicijnregulerende instanties over de gehele wereld als vitale informatie hebben bestempeld.
Alleen door het verschaffen van alle feiten over de risico’s van psychiatrische behandeling kunnen we het aantal slachtoffers verminderen dat op trieste wijze door persoonlijke ervaring achter deze waarheid komt.
Het gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing in de psychiatrie
Een van de belangrijkste dingen die men over psychiatrie moet weten is het totale gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing voor haar methode van diagnose of behandeling. Neem bijvoorbeeld het psychiatrische “declaratiehandboek”, de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, ofwel DSM-IV. Van niet één van de 374 stoornissen die daarin beschreven wordt, is het bestaan ooit bewezen door waarneembare pathologie of objectieve testen. In plaats daarvan definieert een panel van psychiaters willekeurig symptomen voor elke mentale stoornis, waarna er letterlijk over wordt gestemd of het al dan niet opgenomen wordt in de DSM. Op deze manier wordt een nieuw gedefinieerde mentale stoornis dus niet in de DSM opgenomen als het bij stemming geen meerderheid behaalt. Dit systeem is subjectief en voor meer dan één uitleg vatbaar; de terminologie ervan is slecht gedefinieerd of helemaal niet gedefinieerd.
Ondanks deze ernstige en fundamentele tekortkomingen, wordt dit systeem breed geaccepteerd als de maatstaf voor zowel het beoordelen van menselijk gedrag als voor het vaststellen van behandelingen door rechtbanken, gevangenissen en scholen. In veel landen vormt de DSM de basis voor declaraties door instellingen voor geestelijke gezondheidszorg bij verzekeringsmaatschappijen en van onzinnige “screening op mentale stoornissen”.
Door het voorschrijven van medicijnen voor alledaagse problemen heeft de psychiatrie op frauduleuze wijze miljoenen mensen als mentaal ziek bestempeld en ze heeft hen of gedwongen of overtuigd om bewustzijnsveranderende medicatie dagelijks te gebruiken. Als gevolg daarvan is het gebruik van bewustzijnsveranderende medicijnen geëscaleerd tot 100 miljoen gebruikers over de gehele wereld, waarvan 20 miljoen kinderen.
CCHR blijft toegewijd aan het onthullen van de wetenschappelijke mythe en hype waarmee de psychiatrie haar methode van diagnose en behandeling heeft weten te omhullen.We werken samen met artsen en andere deskundigen die het als hun taak zien om ervoor te zorgen dat overheidsbeleid en reguleringen de sterkst mogelijke waarschuwingen geven voor gevaren van psychiatrische behandeling.
Ons werk sluit aan op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties, die deels als volgt luidt:
- “Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing”,
- “Allen zijn voor de wet gelijk en hebben recht op gelijke bescherming door de wet, zonder onderscheid” en
- “Ouders hebben het eerste recht om de educatie voor hun kinderen te kiezen.”
Psychiaters schenden deze rechten dagelijks.
Door onjuiste diagnoses, stigmatiserende etiketten, wetten die gedwongen opname makkelijk maken en wrede, persoonlijkheid-aantastende behandelingen over de gehele wereld, raken duizenden mensen onnodig verstrikt in hun dwangmatige systeem. Dit systeem is een duidelijk voorbeeld van de schending van mensenrechten, dat individuen hun inherente rechten ontzegt.
Elk jaar nemen duizenden psychiatrische slachtoffers of hun familieleden contact op met CCHR om voorvallen van psychiatrisch leed te melden. Het is een lange opsomming van mishandeling: seksueel misbruik, wrede behandeling en omstandigheden in inrichtingen, ziekenhuisfraude, onrechtmatige (eenzame) opsluiting, dood van patiënten en zelfs moord.
Talloze ouders wordt het recht ontzegd om zelf te mogen kiezen welke opleiding hun kind gaat volgen en worden daarnaast gedwongen om hun kinderen bewustzijnsveranderende psychiatrische medicijnen te geven, of worden gedwongen hun kinderen te screenen op mentale stoornissen, waarvoor geen enkel wetenschappelijk bewijs bestaat.
Maar, dankzij het werk van CCHR:
- Zijn er wetten in Amerika aangenomen die het verbieden om elektroshocks en hersenchirurgie (lobotomie) op kinderen toe te passen.
- Zijn er wetten aangenomen in Piemonte, Italië, die het verbieden om ECT toe te passen op kinderen, ouderen en zwangere vrouwen.
- Er zijn wetten aangenomen die een toestemmingsverklaring (informed consent) eisen waardoor minder mensen een ECT behandeling krijgen.
- Deep Sleep Treatment (Diepe Slaap Therapie) – een dodelijke combinatie van medicatie en elektroshocks – werd in Australië verboden, omdat 48 mensen aan deze behandeling waren gestorven.
- Werd in Amerika de wet aangenomen die het verbood om kinderen gedwongen aan de psychiatrische medicatie te zetten als voorwaarde om onderwijs te kunnen krijgen op school.
- In verschillende landen werden wetten aangenomen die het verbieden om patiënten onder dwang vast te houden.
- Zijn er wetten aangenomen die psychiatrische verkrachting van patiënten strafbaar stelt.
- Verder werden er precedenten geschapen die garanderen dat patiënten die door een psychiater verkracht worden, het recht hebben om die psychiaters voor de rechter te brengen en een schadevergoeding te eisen op grond van schadelijke psychiatrische behandeling.
- Er zijn duizenden burgers bevrijd van onrechtmatige opname en patiënten kregen hun wettelijke rechten terug.
Geestelijke gezondheid kan worden bewerkstelligd, maar alleen door:
- Effectieve geestelijke gezondheidszorg die in een kalme omgeving wordt aangeboden en gekenmerkt wordt door tolerantie, veiligheid en respect voor de rechten van mensen.
- Door het herstellen van persoonlijke kracht, bekwaamheid, competentie, zelfvertrouwen, stabiliteit, verantwoordelijkheid en spiritueel welzijn.
- Door gebruik te maken van goed opgeleide, ethische artsen die voornamelijk geïnteresseerd zijn in het welzijn van hun patiënt en hun familie en niet slechts financieel gewin nastreven.
Deze beschrijving lijkt in de verste verte niet op de mentale behandeling van de psychiatrie vandaag de dag. De psychiatrie produceert geen geestelijke gezondheid, maar eerder geestelijke ongezondheid en miljoenen verwoeste levens.
Bij CCHR werken we eraan om een raamwerk voor geestelijke gezondheid te creëren dat gebaseerd is op menselijke waardigheid en fatsoen. Als gevolg van onze inspanningen hebben miljoenen de verwoesting van psychiatrische behandeling kunnen vermijden.
Wij heten u van harte welkom op onze website en hopen dat u deze gelegenheid te baat neemt om de toekomst van uw dierbaren, uw vrienden en uzelf verder te beveiligen.
Hoogachtend,
Jan Eastgate
Presidente
Citizens Commission on
Human Rights International
Jan Eastgate houdt zich al meer dan 30 jaar bezig met onderzoek naar psychiatrische misstanden. Politici, advocaten, psychologen en mensenrechtenactivisten omschrijven haar als een “onvermoeibare campagnevoerster” en een persoon met een “enorme vastberadenheid en moed die opvallend werk heeft verricht”.In haar moederland Australië heeft Eastgate geholpen een Royal Commission (hoogste niveau van overheidsonderzoek) voor elkaar te krijgen vanwege de ‘deep sleep’ behandeling, een dodelijke psychiatrische behandelmethode die gebruik maakt van een mix van medicijnen en elektroshocks. De overheid heeft deze behandelmethode verboden en honderden patiënten schadeloos gesteld. Jan Eastgate werkt al meer dan 15 jaar op het internationale hoofdkantoor van CCHR in Los Angeles. Zij heeft zelf meegewerkt aan CCHR-onderzoek naar de misstanden in psychiatrische klinieken in Tsjechië, Denemarken, Griekenland, Duitsland, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika, Rusland en de Verenigde Staten